töydi.
-Unaqada bugun ertaroq uhla, ertaga azondan oying bilan Zarif akangnikiga ketamiz.
-Men bormaymanmi?, hayron bölib oyim va dadamga qaradim.
-Sen uyda qorovul bölib qolasan. Yöl uzoq bölsa, yaxshisi shu yerda qolaver. Töy kuni borasan.
Kayfiyatim tushib, dasturxonga duo öqilganidan söng, xonamga kirib ketdim. Shiftga termilib yotar ekanman, hayolimdan boyigi qiz ketmas edi. Uni oq trusikini esladim, ohhh bu manzara közlarimga muhrlanib qolgandek edi. Asbobim qimirlay boshladi, hayollarimning özida qimirlagan asbobimni, ösha oq mato tomon olib borgim kelardi. Ammo buni iloji yöq edi. Hayol sura-sura uyqum kela boshladi va közlarimni yumib uyquga ketdim...

-Mayli bolajonim biz ketdik, eshikni qulflab olsang chakki bölmasdi.
-Hop, salom etinglar hammaga! Dadam va oyim yangi chiqqan, shahardan olib kelingan "Matiz" mashinasida uzoqlashib borishardi. Men bir narsadan fahrlanardim, mahallamizda "Matiz" mashinasi faqatgina bizda bor edi. Ularni kuzatdimda beihtiyor uyga kirdim. Ehhh, meni tashlab ketishdi, endi nima qilaman, maktab ham endi ön kun yöq. Aksiga olib, köchada bolalar ham yöq. Hovlida hayol surib turgandim, narvonga közim tushdi. Kechagi ishlar esimga tushib, narvondan tepaga kötarildim. Hovlida hech kim yöq ekan. Qöyxonada bir-birini pinjiga kirgan qöylar körinardi holos. Hech kim yöqligi tabiiy, chunki bular yaqinda katta yöl yoqasiga milliy taomlar oshxonasini ochishgandi. Hamma ösha yerda bölsa kerak, mijozligi juda köp. Oqil ham aytgandi, kartoshka-sabzilarni artib ötirayotgan ekan. Narvondan tushib, örik darahtiga chiqdim. Dovuchalarga hujum qila boshladim. Bizning örik darahtimizdagi dovucha juda ham nordon edi. Tishlarim qamashib ketsada, ishtaham ochilib yeyaverardim. Og'zimni köpirtirib dovucha yeyayotganimda, qöshni tarafdan bolaning kulgan ovozi eshitildi. Hech qancha ötmasdan devor tagida bola yetaklagan kechigi qiz paydo böldi. Qöshnining uyiga ötgan daraht shohlar tagida keldida, kechagi tabassumdan yana bir marta hadya qildi.